آموزش انتقال تصاویر ژئوتگ‌شده به Google Earth با GeoSetter | پیاده‌سازی عکس‌های میدانی روی نقشه

معرفی مدرس

مدرس این آموزش مهندس ابوالفضل عطاالهی است؛ مدرس و طراح پروژه‌های عمرانی با تمرکز بر Civil 3D، Google Earth و تحلیل داده‌های میدانی. سبک آموزش او پروژه‌محور و کاربردی است و تلاش می‌کند ابزارها را دقیقاً در مسیر نیاز واقعی مهندسان به کار بگیرد.

برای تکمیل این مبحث، پیشنهاد می‌شود این آموزش را در کنار دوره‌های زیر دنبال کنید: دوره جامع مگاسیویل (Civil 3D پروژه‌محور) دوره مقدماتی Google Earth و جادوی احجام

آنچه خواهید آموخت

مفهوم ژئوتگ تصاویر و کاربرد آن در پروژه‌های مهندسی

آماده‌سازی تصاویر دوربین یا موبایل برای Google Earth

کار با نرم‌افزار GeoSetter و بررسی اطلاعات مکانی عکس‌ها

خروجی گرفتن تصاویر به‌صورت فایل KMZ

مشاهده و مدیریت تصاویر مکان‌دار در Google Earth

اشتراک‌گذاری تصاویر با حجم کم و دقت مکانی مناسب

فرض کنید در یک سفر کاری یا تفریحی، یا در جریان بازدید میدانی یک پروژه، تعداد زیادی عکس گرفته‌اید. بعد از گذشت مدتی، وقتی می‌خواهید از این تصاویر استفاده کنید، متوجه می‌شوید که نمی‌دانید هر عکس دقیقاً در کدام نقطه گرفته شده است. در کارهای مهندسی، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. مثلاً در مطالعات هیدرولیک و ساماندهی رودخانه، عکس‌هایی که در طول پیمایش از نقاط مختلف برداشت می‌شوند، بعداً مبنای تحلیل، طراحی و تصمیم‌گیری خواهند بود. بنابراین دانستن موقعیت دقیق هر عکس، یک نیاز واقعی است.

یک راه‌حل سنتی این است که هنگام عکس‌برداری، موقعیت هر عکس را با GPS دستی یا نرم‌افزار موبایل یادداشت کنیم. اما این روش هم زمان‌بر است و هم احتمال خطا دارد. راه‌حل ساده‌تر و کم‌دردسرتر، استفاده از قابلیت ژئوتگ تصاویر و نرم‌افزاری مثل GeoSetter است. امروزه اکثر گوشی‌ها و دوربین‌ها، در صورت روشن بودن GPS، موقعیت مکانی عکس را به‌صورت خودکار در مشخصات تصویر ذخیره می‌کنند. این اطلاعات شامل طول و عرض جغرافیایی محل عکس‌برداری است.

قبل از شروع کار، باید هنگام عکس‌برداری چند نکته ساده اما مهم را رعایت کنیم. اول اینکه در تنظیمات دوربین یا گوشی، گزینه ثبت موقعیت مکانی عکس‌ها فعال باشد. این گزینه معمولاً با عناوینی مثل Location، Geotag یا Save Location Info نمایش داده می‌شود. دوم اینکه GPS گوشی حتماً روشن باشد و اگر امکانش وجود دارد، اینترنت هم فعال باشد تا دقت مکان‌یابی افزایش پیدا کند. دقت ثبت موقعیت تصاویر معمولاً در حد چند متر است که برای مطالعات اولیه و بررسی‌های میدانی، دقت بسیار خوبی محسوب می‌شود.

بعد از گرفتن تصاویر، نوبت به انتقال آن‌ها به Google Earth می‌رسد. برای این کار از نرم‌افزار GeoSetter استفاده می‌کنیم. GeoSetter یک نرم‌افزار سبک، رایگان و بدون نیاز به لایسنس است که به‌طور خاص برای مدیریت اطلاعات مکانی تصاویر طراحی شده است. آخرین نسخه این نرم‌افزار را می‌توان از وب‌سایت رسمی آن دانلود و نصب کرد.

پس از اجرای GeoSetter، اولین قدم این است که پوشه‌ای که تصاویر داخل آن قرار دارند را در نرم‌افزار انتخاب کنیم. تصاویر در کادر اصلی نمایش داده می‌شوند و اگر ژئوتگ داشته باشند، یک علامت لوکیشن آبی‌رنگ روی آن‌ها دیده می‌شود. این علامت نشان می‌دهد که عکس دارای اطلاعات مکانی معتبر است. با مکث کوتاه روی هر عکس یا بررسی مشخصات آن، می‌توان اطلاعاتی مثل مختصات، تاریخ و زمان عکس‌برداری را مشاهده کرد.

با کلیک روی هر عکس، موقعیت آن در نقشه سمت راست نرم‌افزار نمایش داده می‌شود. امکان زوم روی نقشه و تغییر نوع نقشه نیز وجود دارد تا بهتر بتوان محل دقیق عکس را بررسی کرد. این مرحله برای کنترل اولیه دقت اطلاعات مکانی بسیار مفید است.

بعد از بررسی تصاویر، نوبت به خروجی گرفتن برای Google Earth می‌رسد. ابتدا عکس‌هایی که قصد استفاده از آن‌ها را داریم انتخاب می‌کنیم و سپس از منوی مربوطه، گزینه Export to Google Earth را می‌زنیم. در پنجره تنظیمات، می‌توان مشخص کرد که چه اطلاعاتی به‌عنوان برچسب یا توضیح برای هر عکس در Google Earth نمایش داده شود. مثلاً می‌توان تاریخ عکس‌برداری یا شماره عکس را انتخاب کرد.

در بخش Marker Settings نیز امکان انتخاب نوع نمایش مارکر وجود دارد. می‌توان از آیکون ساده استفاده کرد یا تصویر کوچک خود عکس را به‌عنوان مارکر روی نقشه نمایش داد. همچنین در قسمت Info Field مشخص می‌کنیم که چه اطلاعاتی مثل مختصات یا توضیحات در بخش مشخصات عکس نمایش داده شود.

در نهایت، خروجی به‌صورت فایل KMZ ذخیره می‌شود. با باز کردن این فایل در Google Earth، تمام تصاویر به‌صورت مکان‌دار روی نقشه نمایش داده می‌شوند. هر عکس دقیقاً در محل ثبت‌شده خود قرار دارد و با کلیک روی آن می‌توان تصویر و اطلاعات مربوطه را مشاهده کرد.

یکی از مزیت‌های مهم این روش، حجم بسیار پایین فایل خروجی است. مثلاً ممکن است مجموعه‌ای از تصاویر که در حالت عادی ده‌ها مگابایت حجم دارند، در قالب یک فایل KMZ با حجم بسیار کم ذخیره شوند. این موضوع اشتراک‌گذاری تصاویر با همکاران، دوستان یا حتی کارفرما را بسیار ساده می‌کند.